Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Ένα Νόμισμα και μια Τελεία.
















Όσα δεν έζησα και δεν γεύτηκα έμειναν μετέωρα στην ψυχή μου σκέφτηκε.
Η μνήμη ακολουθεί τον ίδιο δρόμο.
Το ταξίδι επιμένει χωρίς επιβάτες.
Ένα νόμισμα και μια τελεία ήταν το θέμα των σημειώσεών του.

Ένα νόμισμα και μια τελεία. Κάπως έτσι ξεμπερδεύει ένα όνειρο όταν κάτι θέλει να κρύψει μέσα σε αυτό. Κατρακυλάει και στριφογυρίζει σε κατηφορικά μονοπάτια δημιουργώντας σκιές ανεπανάληπτες και ανύποπτες από τον επόμενο περιπατητή.
Ο Λύκος απέφευγε την εξοχή τα τελευταία χρόνια. Ο νους του ένα έπιπλο θαμπό προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τις αντίκες των καταλόγων.  Αλλά ό πάγος τις τελευταίες μέρες προκαλούσε θόρυβο καθώς έσπαγε και ο ψυχρός άνεμος θύμιζε τον πόνο στα μάτια άλλων στιγμών.
Πέρα στο λευκό πέπλο αντιφέγγιζε η  μορφή της Πασμίνα. Είχε μήνες να την δει. Η αδιαφορία της του προκαλούσε ύπνωση και παραστρατούσε στα λάθη της απραξίας του.
Την φανταζόταν εκστασιασμένη στις θεατρικές της ασχολίες. 

Κοιτούσε στον καθρέπτη, και διαφωνούσε με την εικόνα που αντίκριζε.